Sherlock Holmes and the hound of Baskerville — Episode 1 · Runotoon

Sherlock Holmes and the hound of Baskerville — ตอนที่ 1 · 16 หน้า

สำรวจ
Mystery
Sherlock Holmes and the hound of Baskerville
ตอนที่ 1

แปลเป็น ไทย

ว่าไงวัตสัน? คุณคิดว่าอย่างไรครับ
คุณรู้ได้ยังไงว่าผมกำลังมองมันอยู่ครับ?
กาหยอดกาแฟ เงาสะท้อน ทีนี้ก็ไม้เท้า
ถึงเจมส์ มอร์ติเมอร์, M.R.C.S., จากเพื่อน ๆ ที่ C.C.H., 1884
ผมว่า ดร.มอร์ติเมอร์เป็นหมอชนบทสูงวัยที่น่านับถือ เขาเดินเยอะ ไม้เท้าสึกมากครับ
ดีมากครับ ดีมาก

น่าสนใจ แต่ส่วนใหญ่ผิดครับ
ส่วนใหญ่เหรอครับ
เขาเป็นหมอชนบทครับ แล้วก็ใช่ เขาเดินเยอะ แต่ C.C.H. ไม่ใช่ชมรมล่าสัตว์ท้องถิ่นครับ
โรงพยาบาลชาริงครอสครับ
งั้นเขาก็เคยทำงานในลอนดอน ก่อนย้ายไปอยู่ชนบทสินะครับ
ดีขึ้น เขาออกจากโรงพยาบาลราวปี 1884 ไม่ใช่หมออาวุโส ยังหนุ่มเกินไป น่าจะเป็นศัลยแพทย์ประจำบ้านครับ

งั้นก็ไม่ใช่หมอประจำตระกูลที่อาวุโส ยังหนุ่ม อายุต่ำกว่าสามสิบ ใจดี ไม่ทะเยอทะยานนัก ค่อนข้างขี้ลืม
ขี้ลืมเหรอครับ
เขาทิ้งไม้เท้าไว้ ไม่ใช่นามบัตร
เจมส์ มอร์ติเมอร์ ศัลยแพทย์ประจำโรงพยาบาลชาริงครอส ปี 1882–1884 ปัจจุบันเป็นแพทย์ประจำกริมเพน ดาร์ตมัวร์
แล้วหมาล่ะ?
นั่นไงครับ

สุนัขของเขาถือไม้เท้าให้ ตัวใหญ่กว่าสุนัขเทอร์เรีย แต่เล็กกว่าสุนัขมาสทิฟฟ์ครับ
สแปเนียลขนหยิกครับ
อย่าขยับนะวัตสัน นี่คือช่วงเวลาที่โชคชะตากำลังเดินขึ้นบันไดครับ
ดร.เจมส์ มอร์ติเมอร์ต้องการอะไรจากเชอร์ล็อก โฮล์มส์ครับ

ไม้เท้าของผม! โล่งอกไปที ผมนึกว่าลืมไว้ที่แผนกส่งพัสดุครับ
ของขวัญจากโรงพยาบาล Charing Cross เหรอครับ?
ใช่ครับ เพื่อน ๆ ที่นั่นให้เป็นของขวัญตอนผมแต่งงานครับ
อ้อ แบบนี้ก็ทำให้ข้อสันนิษฐานเล็ก ๆ ของผมพังเลยครับ

ผมออกจากโรงพยาบาลหลังแต่งงาน ผมต้องมีบ้านเป็นของตัวเองครับ
ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็เดาได้ไม่ไกลนักครับ
คุณคือคุณเชอร์ล็อก โฮล์มส์ใช่ไหมครับ
นี่คือคุณหมอวัตสันครับ
อ้อ ใช่ ผมอ่านเรื่องของทั้งคู่แล้ว
กะโหลกของคุณน่าทึ่งมากครับ น่าทึ่งจริง ๆ ครับ
คุณจะว่าอะไรไหมครับ ถ้าผมขอตรวจดู
ผมอยากให้คุณนั่งลงมากกว่าครับ
ไม่ครับ ผมมาเพราะต้องการความช่วยเหลือ
คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาตรวจดูกะโหลกผมอย่างเดียวหรอกครับ

ผมไม่ใช่คนลงมือปฏิบัติ และผมก็ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องประหลาดและร้ายแรงครับ
พูดต่อได้เลยครับ
ผมนับถือนักวิทยาศาสตร์หลายคน แต่เรื่องปฏิบัติ คุณโฮล์มส์
มีแต่คุณเท่านั้นครับ
ถ้าอย่างนั้นก็พูดมาตรง ๆ เถอะครับ ดร.มอร์ติเมอร์
ปัญหาคืออะไรครับ
ผมมีต้นฉบับอยู่ในกระเป๋าครับ
เก่ามากครับ
ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
คุณรู้ได้ยังไงครับ
ผมสังเกตเห็นครับ
กระดาษ ลายมือ หมึก เชิญเล่าต่อครับ

นี่เคยเป็นของเซอร์ชาร์ลส์ บาสเกอร์วิลล์ เขาเสียชีวิตไปเมื่อสามเดือนก่อนครับ
เซอร์ชาร์ลส์เด็ดเดี่ยว แต่กลัวกระดาษแผ่นนี้
มันเล่าถึงคำสาปเก่าแก่ของตระกูลบาสเกอร์วิลล์ครับ
นานมาแล้ว ฮิวโก บาสเกอร์วิลล์เป็นชายโหด เขาต้องการหญิงสาวจากฟาร์มใกล้ๆ ครับ

เอาม้ามา! ปล่อยฝูงสุนัขล่าเนื้อ!
คืนนี้ฉันยอมขายวิญญาณ ถ้าจับตัวเธอได้!

เห็นผู้หญิงผ่านมาทางนี้ไหมครับ
ใช่... ฮิวโก้ตามเธอไปครับ
แต่มีบางอย่างตามฮิวโก้ไปครับ
หมาล่าเนื้อจากนรกครับ

พระเจ้า!
ไปต่อไม่ได้!
ดินแดนปีศาจ!
พวกมันไม่ไป!
โอ้พระเจ้า...
อ๊าก!
ถอยไป!
หนี!

ตั้งแต่นั้นมา คนตระกูลบาสเกอร์วิลล์หลายคนก็ตายอย่างผิดธรรมชาติ คำเตือนนั้นชัดเจนครับ
อย่าข้ามทุ่งร้างตอนกลางคืนครับ
นิทานช่างไพเราะเสียจริงครับ
ถ้าอย่างนั้น มาคุยเรื่องที่เพิ่งเกิดกันครับ
พบเซอร์ชาร์ลส์ บาสเกอร์วิลล์เสียชีวิตที่คฤหาสน์บาสเกอร์วิลล์ครับ

เซอร์ชาร์ลส์ ผู้มั่งคั่งและใจกว้าง กลับจากแอฟริกาใต้เพื่อฟื้นฟูที่ดินของตระกูล
เขามีหัวใจที่อ่อนแอ เขาขี้กังวล ทุกคืนเขาจะเดินไปตามทางที่มีต้นยูเรียงราย

แล้วเรื่องส่วนตัวล่ะครับ
รายงานทางการระบุว่าเสียชีวิตตามธรรมชาติ หัวใจล้มเหลวครับ
เซอร์ชาร์ลส์เชื่อว่าคำสาปมีอยู่จริงครับ
ช่วงเดือนสุดท้าย เขาหวาดกลัวมาก มักถามผมว่าเห็นอะไรแปลก ๆ บนทุ่งมัวร์บ้างไหมครับ
ผมนึกว่าเป็นลูกวัวสีดำ แต่เซอร์ชาร์ลส์ก็ยังขวัญเสียไปตลอดช่วงเย็นครับ

แล้วคืนที่เขาเสียชีวิตล่ะครับ?
ไม่ถึงชั่วโมงต่อมา ผมก็ถูกเรียกไปที่คฤหาสน์ครับ
หลังผ่านประตูรั้ว เขาเดินไม่เหมือนเดิมครับ
ต่างยังไงครับ?
เขย่งปลายเท้าครับ ราวกับกำลังวิ่งหนีด้วยความกลัว

ไม่มีบาดแผล ไม่มีรอยเท้ามนุษย์อยู่ใกล้ๆ
แต่มีบางอย่างครับ
ใช่ครับ
รอยเท้าเหรอครับ
รอยเท้าคนเหรอครับ
รอยเท้าครับ
ไม่ครับ
รอยเท้าของสุนัขล่าเนื้อขนาดยักษ์ครับ

ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

ตอนถัดไป →ทุกตอน