Steve Jobs — Episode 1 · Runotoon

Steve Jobs — ตอนที่ 1 · 26 หน้า

สำรวจ
Historical
Steve Jobs
ตอนที่ 1

แปลเป็น ไทย

STEVE คณะกรรมการตัดสินใจแล้วครับ
งั้นก็พูดมาครับ
คุณจะไม่ได้เป็นผู้นำแผนก Macintosh อีกต่อไปครับ

พวกคุณกำลังถอดผมออกจาก Macintosh ครับ
จากเครื่องที่ผมต่อสู้เพื่อมัน จากทีมที่ผมสร้างมากับมือครับ
จากอนาคตที่ผมลากเข้ามาในบริษัทนี้ ขณะที่พวกคุณทุกคนยังถามกันอยู่ว่าผู้คนจำเป็นต้องมีคอมพิวเตอร์จริงๆ ไหมครับ
สตีฟ นี่ไม่ใช่เรื่องวิสัยทัศน์ของคุณ
อย่าพูดว่า “วิสัยทัศน์” เหมือนเป็นโรค

บริษัทนี้อยู่รอดด้วยความมุ่งมั่นอย่างเดียวไม่ได้ครับ
มีแค่ความมุ่งมั่นอย่างเดียวเหรอ?
คุณคิดว่า Apple เกิดขึ้นเพราะคนอยากได้กล่องสีเบจอีกใบเหรอ? คิดว่าคนต่อแถวเพราะเราเล่นปลอดภัยเหรอครับ
Apple เกิดขึ้นเพราะเราไม่เลือกทางปลอดภัยครับ
ตอนนี้ Apple ใหญ่กว่าคุณแล้ว

สักวันหนึ่ง บริษัทนี้จะเปลี่ยนโลก
ดีมาก สตีฟ มือเบาๆ

พ่อครับ?
หืม?
ทำไมพ่อถึงทำด้านนั้นล่ะครับ?
ด้านไหน
ด้านหลัง ไม่มีใครเห็นหรอกครับ

เดี๋ยวก็เห็น
ตอนทำของ ส่วนที่มองไม่เห็นก็สำคัญ
ส่วนนี้บอกให้รู้ว่าคนทำสนใจแค่คำชม... หรือใส่ใจในตัวชิ้นงานจริง ๆ ครับ
นี่ ลองดูครับ
ค่อย ๆ สัมผัสพื้นผิว อย่าฝืนวัสดุ ทำความเข้าใจมันครับ

อีกครั้ง
อีกครั้ง
ดี

สตีเวน
ครับ?
คำตอบของเธออยู่ไหน
ผมรู้วิธีทำครับ
แล้วทำไมยังไม่ทำล่ะ
เพราะผมรู้วิธีอยู่แล้วครับ

มันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะคะ
ทำไมล่ะครับ
เพราะทุกคนต้องแสดงวิธีทำค่ะ
แต่ถ้าเป้าหมายคือการเรียนรู้ และผมเรียนรู้แล้ว...ครับ
เป้าหมายคือการฝึกวินัยค่ะ

วันนี้แย่เหรอครับ
พวกเขาโกรธอีกแล้วครับ
ทำไมครับ
เพราะไม่ทำใบงานครับ
ลูกรู้คำตอบไหมครับ
รู้ครับ
แล้วทำไมลูกไม่เขียนล่ะครับ
เพราะเขียนสิ่งที่ผมเข้าใจอยู่แล้วมันรู้สึกงี่เง่าครับ
โรงเรียนไม่ได้มีแต่คำตอบ
พวกเขาพูดแบบนั้นอยู่เรื่อยเลยครับ
แล้วลูกคิดยังไงล่ะคะ
ผมว่าพวกเขาอยากให้ผมอยู่ในกรอบครับ

กล่องแบบไหนครับ
กล่องที่ทำงานช้าครับ
นั่งตรงนี้ ทำอย่างนี้ อย่าถามอย่างนั้น รอทุกคน ทำเป็นว่านี่น่าสนใจ ทำเป็นว่าครูพูดถูก ทำเป็นว่ากฎฉลาดเพียงเพราะมันเก่าแก่
ผมไม่อยากใช้ชีวิตไปกับการเสแสร้งครับ
สตีฟ การแตกต่างไม่ใช่เรื่องผิดนะครับ
แต่...?
แตกต่างก็ไม่ได้แปลว่าจะใจร้ายได้ครับ
ผมไม่ได้ตั้งใจใจร้ายครับ
พ่อรู้ แต่บางทีพอลูกเบื่อ ลูกก็ทำให้คนอื่นรู้สึกด้อยค่าครับ
ลูกมีเครื่องยนต์ที่แรงนะครับ
แต่ถึงเครื่องยนต์จะแรงแค่ไหน ก็ต้องมีพวงมาลัยบังคับครับ
ไม่อย่างนั้นมันก็จะพุ่งชนโน่นชนนี่ครับ

ทฤษฎีนี้อธิบายปรากฏการณ์ได้ครับ
ผมใช้ชีวิตที่เหลือทำสิ่งที่ผมไม่เชื่อไม่ได้ครับ
ลูกต้องเดินตามทางของตัวเองนะครับ

ตัวอักษรไม่ใช่แค่รอยขีดครับ
ระยะห่างระหว่างตัวอักษรสำคัญ น้ำหนักของเส้นก็สำคัญ ความเงียบรอบๆ คำก็สำคัญครับ

คุณดูเหมือนกำลังกังวลนะครับ
ผมนึกว่าความงามเป็นแค่ของตกแต่งครับ
หลายคนก็คิดแบบนั้นครับ
แต่นี่คือโครงสร้างครับ
ครับ
และวินัยครับ
ครับ

ผมก็เลยคิดว่า จะใช้ชิปมากไปทำไม ในเมื่อทำให้มันทำงานด้วยชิปน้อยกว่านี้ได้ครับ
คุณทำเองเหรอครับ
ครับ
ทำคนเดียวเหรอ?
ประมาณนั้นครับ
ทำเล่นๆ ครับ คิดว่าคนในชมรมคงชอบ
ชมรมเหรอ?
ชมรมคอมพิวเตอร์โฮมบรูว์ครับ ทุกคนเอาของมาแบ่งปันไอเดียกัน ไม่ได้ทำเพื่อการค้าอะไร
ยังไม่เชิงธุรกิจครับ
ไม่ใช่ สตีฟ นี่สำหรับมือสมัครเล่น
ทุกอย่างเริ่มต้นแบบนี้แหละครับ

ไม่เห็นเหรอครับ
เห็นอะไรครับ
นี่ไม่ใช่แค่แผงวงจรนะครับ
มันก็เป็นแผงวงจรชัดๆ นี่ครับ
ไม่ใช่ครับ มันคือคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
ผมแค่อยากสร้างอะไรเจ๋งๆ ครับ
แล้วคุณก็ทำได้แล้ว แต่ Woz ฟังผมนะครับ คนยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการสิ่งนี้ เพราะไม่มีใครแสดงให้พวกเขาเห็นอย่างเหมาะสม
ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องขายครับ
รู้แล้วครับ
คุณสร้างมันเลยครับ ผมจะทำให้พวกเขาเข้าใจเอง

พวกเขาชอบมัน
พวกเขาอยากได้
นั่นไม่เหมือนกัน
ใช่ ถ้าเราสร้างมันให้ดี
สตีฟ...
อะไร
แล้วไง
ผมมีงานทำ
งั้นผมก็ตั้งบริษัทไม่ได้ แค่เพราะพวกนักเล่นคอมชอบคอมพิวเตอร์ผมงั้นเหรอ
ทำไมล่ะ
คุณเอาจริงสินะ
ผมจริงจังเสมอเวลาคนทำเหมือนว่าอนาคตต้องรอได้ครับ

มันเสี่ยงนะครับ
วอซ จำตอนพวกเขาเห็นได้ไหม
จำได้ครับ
จังหวะที่พวกเขาหยุดคิด แล้วเข้าใจว่านายสร้างอะไรขึ้นมา
ควรมีคนกี่คนที่ได้รู้สึกแบบนั้นครับ
ทุกคนครับ

เราต้องมีชื่อ
ชื่อแนวเทคนิคไหม
ไม่
ชื่อเทคนิคทำคนทั่วไปกลัวครับ
ทำไมล่ะ
สตีฟ คนทั่วไปยังไม่ได้ซื้อของพวกนี้เลย
นั่นแหละคือเหตุผลที่ชื่อสำคัญ
แอปเปิล
แอปเปิลเหรอ
แอปเปิลคอมพิวเตอร์
ฟังดู...
เป็นมิตร
ผมกำลังจะบอกว่าแปลกครับ
ผมกำลังจะบอกว่าแปลกครับ
ฟังไม่เหมือนชื่อบริษัทคอมพิวเตอร์เลย
ดี ของแปลกๆ น่าจดจำ
ใช่เลย
คอมพิวเตอร์ไม่ควรเหมือนเครื่องจักรที่ขังไว้หลังกระจกครับ
มันควรให้ความรู้สึกเหมือนสิ่งที่คนเราสัมผัสได้
ก็ยากจะลืมจริงๆ
นั่นไง ประเด็นก็อยู่ตรงนั้น

เหนื่อยไหม
สัปดาห์ยาวนานครับ
กินข้าวไหมครับ?
ถ้ามีเวลาครับ
แปลว่าไม่กินครับ
ผมโอเค
นี่แหละเหรอครับ?
ดูเล็กจังครับ
นี่คือจุดเริ่มต้นครับ
ใช่ครับ
แต่สำหรับคุณไม่เล็กครับ
ไม่ครับ

มองสิ่งนี้ พ่อไม่เห็นว่าตอนนี้มันเป็นอะไร
แล้วลูกเห็นอะไรครับ
จักรยานของสมอง
ถ้างั้นก็ทำให้ดีสิครับ
แม้แต่ส่วนที่ไม่มีใครเห็น
ครับ รู้แล้ว

มีออเดอร์เข้ามาแล้วครับ
สั่งอะไรครับ?
คอมพิวเตอร์ไง วoz
ไม่ใช่ยอดเล่นๆ นะครับ
นี่เป็นยอดที่ทำให้เกิดปัญหานะครับ
ยอดระดับบริษัท
สตีฟ เรามีชิ้นส่วนไม่พอครับ
เราหามาได้ครับ
เราไม่มีเงินพอครับ
เราจะโน้มน้าวใครสักคนครับ
เรามีเวลาไม่พอครับ
งั้นก็เลิกเสียเวลาสิครับ

สตีฟ อย่าเพิ่งรับปากทั้งที่เรายังไม่รู้ว่าจะทำได้ยังไงครับ
บ้าชัด ๆ
นี่แหละธุรกิจครับ
มันคนละเรื่องกัน!

คุณพูดถูกครับ
ผมเหรอ
ใช่ ถ้าพวกมันแย่ อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้วครับ
งั้นก็ทำให้มันยอดเยี่ยมครับ
เกือบขอโทษดี ๆ แล้วนะครับ
อย่าชินล่ะครับ
คนส่วนใหญ่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าพวกนี้คืออะไรครับ
ผมรู้ครับ
คุณไม่กังวลเหรอครับ?
ไม่ครับ
ทำไมครับ?
เพราะจะมีคนเข้าใจมากพอก่อนครับ

แล้วที่เหลือล่ะ
ที่เหลือจะตามมา เมื่อเราทำให้พวกเขาไม่อาจปฏิเสธได้

ได้
ถ้า Apple ไม่ต้องการผมแล้ว...
ผมจะสร้างสิ่งที่จะมาหลังจากนี้

ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

ตอนถัดไป →ทุกตอน